มาต่อที่องก์สองกันต่ออออ จะจำเนื้อเรื่องได้หมดมั้ยเนี่ย เครียดดด T___T
 
หลังจบองก์หนึ่ง มีพักให้ประมาณ 10 นาทีค่ะ ก็เข้าห้องน้ำ ซื้อปากกา ซื้อเค้กแครอทกินกันไป 55555
 
พอเริ่มองค์สองก็มีโชว์เล่นกับกราฟฟิค ตอนแรกไอเราก็งง ทำอะไรเนี่ย มาเล่นผิดเรื่องป่าว นี่รักเธอเสมอนะๆๆ 555
สรุปเป็นโชว์ในงานประกาศรางวัลหนังนั่นเองค่ะ ซึ่งก็มีหนังหลายเร่องขึ้นประกาศ
ช่วงนี้พี่ที่เป็นผู้จัดการส่วนตัวขวัญใจในเนื้อคู่อยากรู้ว่าใครเล่นด้วยแหละ 555 พี่เค้าเป็นผู้ประกาศรางวัลค่ะ ฮากระจายเลยตอนนี้ๆ ก็มีหนังเข้าชิงหลายเรื่อง หนึ่งในนั้นก็คือหนังเรื่องรักเธอเสมอ ของผู้กำกับสุดหล่อของเรา 555 กานต์ มโนกานต์นั่นเองงงง
และสุดท้ายคนที่ได้รางวัลไปก็คือคุณกานต์มโนกานต์นั่นเองง (ปรบมือๆๆ) 55555
กานต์ก็ออกไปพูดข้างหน้าเวที ประมาณว่าหนังเรื่องนี้ได้รับแรงบันดาลใจมาจากผู้หญิงคนหนึ่ง และผมก็ขอขอบคุณผู้หญิงคนนั้นด้วย แล้วพิธีกรก็ถามว่าผู้หญิงคนที่คุณกานต์พูดถึงคือคนที่นั่งข้างๆหรือเปล่าคะ (ซึ่งคนนั้นก็คือน้ำ นางเอกที่หลงรักกานต์นั่นเอง) พิธีกรก็เลยเชิญน้ำขึ้นมาบนเวทีด้วย แล้วก็ถ่ายรูป นักข่าวก็สัมภาษณ์กันไป
ตัดมาฉากในห้องแต่งตัว น้ำบอกกานต์ว่ามีของขวัญจะให้ แล้วน้ำก็ให้เสื้อคลุมกานต์ตัวหนึ่ง เป็นลายทางๆ
กานต์บอกขอบคุณแล้วก็เอาเสื้อไปพาดกับราวแขวน น้ำเลยหกยิบเสื้อแล้วบอกกานต์ว่า ลองหน่อยมั้ย เดี๋ยวใส่ให้ กานต์เลยลองเสื้อหน้ากระจก น้ำร้องเพลง ช่างไม่รู้เลย
สักพักนักข่าวก็เข้ามาสัมภาษณ์ทั้งคู่อีก
ณัชชาเข้ามาในห้อง กานต์หันไปเห็นพอดีเลยหลีกตัวออกมาจากนักข่าว
ณัชชาบอกว่ากลับเมืองไทยมาเมื่อวาน กานต์เลยชวนออกไปคุยข้างนอก
น้ำเห็นกานต์ออกไปกับณัชชา ก็เสียใจ น้ำร้องเพลง ทำไมเป็นคนแบบนี้
ณัีชกับกานต์มาคุยกันในสวนสาธารณะแห่งหนึ่ง กานต์ร้องเพลงคงเดิมให้ณัช โดยมีแดนเซอร์เป็นคนที่มาเดินเล่นในสวน (ตรงนี้น่าจะมีบทพูดด้วย แต่เค้าจำไม่ได้อีกแล้วว แงงง T^T)
กานต์แอบหยิบดอกไม้จากแดนเซอร์ในสวยมาซ่อนไว้ข้างหลัง แล้วไปส่งณัชที่บ้าน พอกล่าวลาณัชเสร็จ ณัชก็ปิดประตู มีเสียงเคาะประตูขี้นมาอีกครั้ง ณัชเดินไปเปิดประตู กานต์ก็ยื่นช่อดอกไม้มาให้ณัช ก่อนจะกล่าวลาอีกครั้งนึง ณัชยิ้มดีใจ เอาดอกไม้ไปวางไว้บนเตียง
มีเสียงเคาะประตูดังขึ้นมาอีกรอบ ณัชเดินไปเปิดแล้วพูดว่า ไหนบอกจะกลับ.. ก่อนเห็นว่าเป็นแทนไทนั่นเอง
แทนไทร้องเพลง คิดถึงฉันไหมเวลาที่เธอ โดยตอนจบแทนไทเอาช่อดอกไม้ของกานต์ที่ณัชวางไว้บนเตียงเอามายื่นให้ณัช แล้วแทนไทก็บอกณัชว่าผมคิดถึงคุณณัชก็เลยกลับมาเมืองไทย ผมนั่งเครื่องบินกลับมา จริงๆอยากจะหายตัวมาเจอคุณณัชเลยด้วยซ้ำ ณัีชบอกว่าจะเอาน้ำมาให้เแทนไท โดยเลี่ยงไม่บอกว่าคิดถึงแทนไทเหมือนกันหรือเปล่า แทนไท ร้องเพลงแค่นั้นเอง
ตัดมาเป็นฉากบ้านกานต์ น้ำสีเชลโล่รอกานต์ (ตอนนี้พี่ป่านสีได้เพราะสุดๆ เศร้าสุดด้วย เจ๋งมากเลยพี่ป่านนน ชอบบบบ) พอกานต์กลับมา กานต์คุยกับน้ำ น้ำถามว่าคุณหายไปไหนมา ทำไมไม่เปิดโทรศัพท์ กานต์บอกว่าผมไปหาเพื่อน เค้าไม่ได้กลับเมืองไทยมานาน ผมก็อยากมีเวลาส่วนตัวมั่ง น้ำเลยเสนอว่า ให้กานต์ชวนเพื่อนไปเลี้ยงข้าวสิ นานๆจะได้กลับมาไทยที กานต์เลยโทรไปบ้านณัชแต่คนที่รับโทรศัพท์กลับเป็นแทนไท
กานต์ถามว่าไหนณัชบอกกลับมาคนเดียว แทนไทเลยบอกว่าผมทนคิดถึงไม่ไหวเลยตามมา กานต์เลยบอกว่ากะจะชวนณัชปเลี้ยงข้าว คุณแทนไทไปด้วยก็ได้นะครับ สรูปทั้งสี่คน ณัช กานต์ แทนไท น้ำ เลยจะไปทานอาหารกัน
ตัดมาเป็นฉากที่เราชอบมากที่สุดของละครเวทีเรืองนี้ จริงๆชอบเยอะมากก แต่ฉากนี้เราว่ามันสวยอะ ยิ่งเรานั่งจากบัตร 500 ไกลๆ มองลงไปมันจะเห็นเป็นมุมกว้างๆชัดๆเลย สวยมากกกก
เป็นฉากกานต์ร้องเพลงกลับไม่ได้ไปไม่ถึง ก็จะมีจอสกรีนอยู่ข้างหน้าแล้วก็มีเหมือนเป็นหนามค่อยๆขยายออกมาจากด้านข้าง เข้ามาจนถึงตัวกานต์ แล้วก็ตัดไปเป็นจอกราฟฟิคเป็นรูปกานต์โดนหนามมัดตัวไปจนทั่ว ขยับไปไหนไม่ได้
ตัดมาเป็นฉากคอรัส คนในร้านอาการ ร้องเพลง ได้อย่างเสียอย่าง-ทำใจลำบาก ก่อนจะเป็นกานต์กับน้ำเข้ามานั่งในโต๊ะ ส่วนแทนไทเดินมากับณัชก่อนจะบอกว่าเซอร์ไพรส์ ณัชตกใจ แทนไทบอกว่าผมเห็นคุณณัชไม่ได้กลับไทยมานาน ถ้าได้พบเพื่อนเก่าคุณณัชคงจะมีความสุข
แทนไทกับณัชชามานั่งที่โต๊ะแล้วก็แนะนำณัชชาว่าเป็นภรรยาของตัวเอง
แทนไทหันไปเห็นน้ำ เลยถามว่าคุณเป็นดาราหรือเปล่าครับ แล้วก็บอกน้ำว่าจะขอถ่ายรูปก่อนจะกลับบ้าน (ตอนนี้ฮามากก คนอื่นเค้าเครียด แทนไทมาบ้าดารา 5555555)
กานต์บอกว่ากานต์กับน้ำเป็นแค่เพื่อนกัน
พนักงานมาเสิร์ฟออเดอร์ที่ชื่ออาหารแทงใจสุด 55555
มีหลนคนมาทีหลัง เปรี้ยวหวานปลาช่อนซ่อนชู้ แล้วก็อะไรอีกมากมายที่เราจำไม่ได้ 555 แต่สงสัยว่าคนคิดชื่อคิดได้ไง เจ๋งอะะะ
ทั้งสี่คนก็เริ่มทานข้าวกัน กานต์กับณัชชาร้องเพลง เธอปันใจ (ตอนนี้กราฟฟิกสวยมากก คือจะมีสีหน้าของกานต์กับณัชไปดูบนฉากกราฟฟิกดานหลังระกว่างร้องด้วย เห็นรูปเค้าถ่ายออกมาสวยมากๆ แต่เราดันไม่เห็น เพราะบัตรห้าร้อนโดนพวกไป พวกลำโพง พวกไฟด้านบนบังฉากด้านหลังหมด แอบเสียดาย จริงๆตอนที่กอล์ฟกับพี่แหวนร้องเพลง อีกหน่อยเธอคงเข้าใจก็มีกราฟฟิกแบบนี้ แต่เราก็ไม่เห็น 5555 T____T)
หลังทานอาหารเสร็จน้ำขอตัวกลับก่อนเพราะว่าพรุ่งนี้มีงานแต่เช้า แทนไทเลยขอน้ำถ่ายรูปโดยให้ณัชชาถ่ายให้ (555 ฮามากจริงๆตอนนี้ๆๆ แทนไทบ้าดาราา)ก่อนจะหันมาถามณัชชาว่าถ่ายมั้ย (55555555)
กานต์บอกให้น้ำกลับไปก่อน ส่วนณัชชาก็บอกแทนไทว่าจะไปเดินเล่น ให้แทนไทกลับไปก่อน แทนไทพูดขึ้นมาว่าผมอยากไปเดินเล่นพอดีเลยครับ 5555 แต่ณัชชาไม่เ่นด้วย แทนไทเลยหงอย บอกให้ณัชชารีบกลับเพราะอากาศมันหนาว
กานต์กับณัชชาดันออกมาเดินเล่นในสวนสาธารณะที่เดียวกัน กานต์ขอเดินเล่นกับณัชชา ณัชชาตกลง
อากาศเริ่มหนาว กานต์เลยเอาเสื้อคลุม(ตัวที่น้ำให้เป็นของขวัญวันรับรางวัล)คลุมไหล่ให้ณัชชา
พอทั้งสองคนคุยกัน ณัชชาเลยถามกานต์ว่าทำไมวันนั้นไม่ไปตามนัด กานต์เลยบอกความจริงกับณัชชาที่จริงกานต์ไปตามนัด แต่ระหว่างรอโดนตำรวจจับกลับไป ต้องกลับประเทศไทย และไปอเมริกาีกไม่ได้ ณัชชาเลยถามว่าทำไมไม่ติดต่อมา กานต์ก็เงียบ ณัชชาเลยถามว่าเป็นเพราะแม่ใช่มั้ย ทั้งสองก็เคลียร์และกลับมาคืนดีกัน
โดยไม่รู้ว่าแทนไทตามณัชชามา แล้วเห็นเรื่องทั้งหมด
แทนไทกลับมาบ้าน ร้องเพลง แววตา
ณัชชากลับมาบ้านเจอแทนไทแทนไทบอกณัชชาว่าเห็นเรื่องที่สวนสาธารณะทั้งหมด แทนไทกลัวณัชชาจะเป็นหวัด เลยจะเอาผ้าพันคอไปให้เลยไปที่สวนสาธารณะ แทนไทถามณัชชาว่า ต้นสนที่ณัชชารักมาก เป็นของที่กานต์ให้มาใช่มั้ย
ณัชชาเครียด แทนไทเลยเดินออกไปจากห้องนั้น
ขณะณัชชากำลังเครียด แทนไทกลับมาอีกรอบ แล้วเอาผ้าพันคอมาพันให้ณัชชา แล้วบอกว่าเดี๋ยวณัชชาจะเป็นหวัด
ณัชชาเครียดมากเลยโทรไปหาวิภาเพื่อปรึกษา
วิภาร้องเพลง ลงเอยให้ณัชชาฟัง
แทนไท โทรนัดกับกานต์ แทนไทฝากจดหมายให้กานต์เอาไปให้ณัชชาแล้วบอกว่าให้ส่งให้ถึงมือณัชชาด้วย
ณัชชาไปหากานต์เอาเสื้อคลุงไปคืนกานต์ เจอน้ำอยู่ข้างหน้าห้องพอดี ณัชชาบอกจะเอาเสื้อไปคืนกานต์ น้ำเห็นว่าเสื้อนั้นเป็นตัวที่ตนให้กานต์ไว้เลยเสียใจ แล้วบอกให้ณัชชาเอาขึ้นไปให้กานต์ที่อยู่บนห้องตัดต่อเอง
ตอนนี้เป็นฉากสองที่คือที่บ้านณัชชา กับที่ห้องตัดต่อ
น้ำกับแทนไทร้องเพลงปราสาททราย
แทนไทหยิบกระเป๋าเดินทางออกจากห้องไป ส่วนน้ำเห็นว่ากานต์กับณัชชากำลังลงบันไดมาเลยเดินออกจากห้องไปเหมือนกัน
กานต์บอกกับณัชชาว่าแทนไทฝากจดหมายมาให้ณัชชา ณัชชาเปิดอ่านเป็นข้อความบอกลาของแทนไทที่รักณัชชาหมดหัวใจ ก่อนณัชชาจะเห็นสิ่งที่แนบมากับจดหมาย ซึ่งก็คือแหวนแต่งงานของแทนไท
ฉกานี้เป็นอีกฉาที่สุดยอดมากก คือฉากฟ้าร้องฝนตก กราฟฟิกฟ้าผ่า ฟ้ามืดครึ่งข้างหลัง ทำได้สวยและเหมือนจริงมากมากมากกกกก เจ๋งไปเลยอะ ชอบบบบ
ขณะที่ทุกคนกำลังเดินหลบฝน แทนไทก็ลากกระเป๋าเดินทางไปช้าๆ ณัชชาวิ่งออกมาเรียกแทนไท แทนไทหันหลังกลับจังหวะเดียวกับที่รถยนต์ขับมาชนทั้งคู่พอดี
จอสกรีนฉายภาพณัชชากับแทนไทระหว่างที่อยู่ด้วยกัน (ตอนนี้ซึ้งมาก T___T)
ตัดมาเป็นฉากที่แทนไทนอนอยู่บนเตียง มีณัชชานั่งอยู่ข้างๆ
กานต์เดินเข้ามาให้ห้องโดยที่ณัชชาไม่ทันเห็น กานต์มองณัชชาร้องเพลง พรุ่งนี้จะรักฉันไหมให้แทนไทที่นอนอ ยู่ (ตอนนี้เราน้ำตาไหลพรากๆไปแล้ววพี่พัดเจ๋งมากก ร้องเพลงร้องไห้ไป ส่งอารมณ์สุดๆ TT)
ซักพักหนึ่งมีเสียงตื้ดดดดยาววมาจากเครื่องที่อยู่ข้างๆเตียง (เครื่องที่จะส่งเสียงยาวๆตอนหัวใจหยุดเต้นอะค่ะ)
ณัชชาตกใจมาก กานต์วิ่งเข้ามาพยายามกดโทรศัพท์เรียกพยาบาล
ก่อนแทนไทจะตื่นขึ้นมา (ตอนนี้ฮาากันทั้งโรง 555 เรากำลังน้ำตาไหลนี่ขำก๊ากออกมาเลย)
แทนไทพูดขึ้นมาว่าสายเครื่องมันหลุด (55555 ฮากันอีกรอบ)
แทนไทก็ร้องเพลงพรุ่งนี้จะรักฉันไหม เพลงเดียวกับที่ณัชร้องก่อนแทนไทจะตื่น
ก่อนทั้งสองคนจะกอดกันกานต์เดินออกจากห้องไปเงียบๆ
(หลังจากตอนนี้ ความจำเลือนลางมาก = =; 555555 นี่มันใกล้จบแล้วทำไมยังมาความจำสั้นตอนนี้เนี่ยฉัน)
ต่อมาเป็นฉากในร้านอาหาร ตั้มขอ...แต่งงาน (ใครอะ ลืมชื่อ ตายแล้วฉัน T___T) แล้วก็ตกลงเสร็จก็เล่นวิ่งไล่กันในร้าน ก่อนตัวเอกจะออกมา (แล้ว แล้ว แล้วฉันก็จำไม่ได้อีกแล้ววว อ๊ากกกก) จำได้ประมาณว่ากานต์พูดประมาณว่าจะทำหนังรักเธอเสมอภาค2 (ใช่มั้ย? 5555555)
สกรีนก็ฉายเป็นตอนหลายปีต่อมา เป็นคลิปในงานศพของแทนไท ลูกของณัชกับแทนไทถามณัชว่าทำไมพ่อต้องให้เอาศพกลับมาทำพิธีที่ไทยก็ไม่ทราบนะคะ ณัชชาตอบลูกมา แต่แม่รู้ ว่าพ่อเค้าอยากให้แม่มาเจอคนบางคนที่นี่ ทันใดทันกานต์กับน้ำก็เดินเข้ามาวางดอกไม้ แล้วทุกคนก็เดินออกจากงาน ที่ประตูทางเข้ากานต์กับณัชหันหน้าเข้าหากัน กานต์ถามณัชว่าเป็นยังไงบ้าง ณัชตอบกานต์กลับไปว่าณัชยัง...เหมือนเดิม แล้วกานต์ล่ะ กานต์ตอบกลับไปว่าผมก็ยัง...เหมือนเดิม ก่อนทั้งสองจะแยกเดินไปคนละทาง
 
*จบบบบบบ*
 
หลังจากนั้นก็เป็นนักแสดงขอบคุณค่ะ เพิ่งเคยดูละคร ตอนนี้ปรบมือกันดังมากกกกก
ทุกคนแสดงดีจริงๆๆ มันสุดยอดแบบบรรยายออกมาเป็นคำพูดไม่ถูกอะ อยากไปดูอีกรอบจริงจังนะเนี่ยย
ปลื้มมากกกกก
รอบนี้กอล์ฟได้ช่อดอกไม้ไป 2 ช่อและ 55555สุดยอดจริงๆๆๆๆ ชอบๆๆๆๆ
 
จบรีพอร์ตแต่เพียงเท่านี้
คิดว่าตอนท้ายๆลืมเยอะไปหน่อยอะ แล้วก็ไม่แน่ใจว่าเรียงลำดับถูกด้วยหรือเปล่า แต่เหตุการณ์หลักๆก็ประมาณนี้แหละไม่ผิด แต่พวกยิบย่อยที่จำไม่ได้และเรียงลำดับผิดน่าจะเยอะ 5555
ไว้ระลึกความจำได้แล้วจะกลับมาแก้อีก
อยากเก็บไว้อ่าน มันเป็นความทรงจำที่ดีจริงๆๆๆๆ
ถึงแม้ว่าตอนละครเวทีจบจะไม่ได้เจอพี่กอล์ฟก็เถอะ T____T เดินหาไม่เจอ แถมหลงทางหาทางกลับรถไม่เจอแม่ด่าอีก
ซวยจริงๆ ถ้าไม่รวมเรื่องดูละครเวทีแล้วมีความสุขนะ อารมณ์เสียแน่ๆเรา 5555555555
 
ถ้าใครอ่านมาถึงตรงนี้แล้วยังไม่ได้ไปดู แนะนำให้ไปดูนะคะ
ถึงคุณอ่านสปอยล์แล้วแต่คิดว่าไปดูจริงๆจะได้อารมณ์อยู่ดีค่ะ เพราะมันอลังการมาก ทั้งฉากทั้งอารมณ์ของนักแสดงมันกระชากๆๆๆๆอารมณ์สุดๆๆ คุ้มมากๆๆที่ไปดู ชอบบบบบ
แล้วก็อกีอย่างคือ ดูแล้วคุณจะอยากทานเค้กแครอทของแทนไทแน่ๆค่ะ จริงๆมีฉากเค้กแครอทเยอะกว่านี้อีกนะ แต่ก็นั่นแหละ เจ้าของบล็อกมันจำไม่ได้ค่าาาา เอาอะไรกะมัน ความจำเสื่อมมม T____T
เห็นบางคนบอกว่าหลังจบละรเวทีแล้วไปซื้อเค้กแครอทไม่มี มันหมด ดังนั้นขอเตือนว่าๆๆๆ ซื้อไปหก่อนเข้าชมละครเวทีค่ะ แล้วหลังดูละครเวทีจบแล้วค่อยเอาไปแช่เย็นๆทานๆ แล้วจะไม่ผิดหวังเพราะเชื่อว่าทุกคนที่ไปดูละครเวทีเรื่องนี้อยากกินเค้กแครอทมากๆๆๆ เรายังเสียดายเลยอะ น่าจะซื้อแต่ไม่ทันซะแล้ว 55555
แนะนำให้ไปดูนะคะเรื่องนี้สุดยอด ใครหาซื้อบัตรยังขายอยู่ที่ไทยทิกเก็ตนะคะ เหลืออีก 5 รอบสุดท้าย เลือกเอาได้เลย :X
เดี๋ยวจะมาเขียนข้อดีข้อเสียของละครเวทีเรื่องนี้ ข้อดีมันเยอะะะ แต่ข้อเสียก็มีเดี๋ยวจะมาเขียนอีกเอ็นทรี่นึง อันนี้ยาวไปแล้ว 55555555
มาแล้ววววววววว หายไปนานนานมากกกกกกก
กลับมาคราวนี้มาเขียนอะไรยาวๆกันหน่อย (จะได้เขียนยาวได้มั้ยอีกเรื่อง 555555)
 
เมื่อวานมายได้ไปดูละครเวทีมาแหละ ให้ทายเรื่องอะไร
.
.
.
ถูกต้องแล้วค้าบบ รักเธอเสมอ เดอะ มิวสิคัลนั่นเองงงงงง!!!!
 
ไม่ต้องสงสัยว่าทำไมไปดู เพราะนักแสดงนำนั่นเองง 555 กอล์ฟพิชญะญะญะญะ
 
เอาจริงๆเกิดมาไม่เคยดูละครเวทีมาก่อนเลย นี่เป็นครั้งแรก แล้วก็เป็นการดูละครเวทีที่ประทับใจสุดๆด้วย :)
 
มายไปดูมาเมื่อวาน รอบหนึ่งทุ่มครึ่ง
ไปถึงข้างหย้าศูนย์วัฒนธรรมก็เบลอๆ ไม่รู้ว่าเข้ายังไง ก็ไปรเพื่อนประมาณหกโมงครึ่งเพื่อนก็มา
ก็เลยเดินเข้าไปตรงหน้าหอประชุมใหญ่ที่จะจัดงานนี้กัน
เข้าไปปุ๊ปคนเยอะมากๆๆ แบบนั่งรอกันเต็มอะ เลยเดินดูไปรอบๆ ก็มีที่ขายของที่ระลึกอยู่
มีปากการูปเทพีเสรีภาพกับเสื้อ เนื่องจากเสื้อมันแพงเลยสอยปากกามาแท่งเดียว 5555555555
บัตรที่มายดูเป็นบัตรวันเสาร์ที่ 29 ตุลา แต่เค้าเลื่อนเนื่องจากน้ำท่วมมาเป็นวันอาทิตย์ที่ 20 แทน
และแต่เดิมเป็นบัตรรอบบ่ายสอง ก็ต้องมาดูรอบทุ่มครึ่งแทน ซึ่งมันยากลำบากมากเพราะมันเลิกเสดงก็ห้าทุ่ม ดึกมากกกก
อ้อ แล้วก็เป็นบัตรราคา 500 บาท (เนื่องจากงบน้อยเลยซื้อมาได้แค่นี้ 555 แต่ยังดีที่ได้นั่งแถวสองถัดจากแถวแรก เลยค่อยข้างโอเคหน่อย)
พอเดินซื้อของที่ระลึกกันแล้วเลยออกมารอข้างนอกเหมือนเดิม เพราะคนข้างในเค้านั่งรอกันเยอะมากๆไม่มีที่เดิน
ข้างนอกก็จะมีซุ้มร้านอาหารของแทนไท (พี่บี พีระพัฒน์)อยู่ แล้วก็ขายเค้กแครอท 55
ตอนแรกอ่านมาในทวิตเตอร์ แฟนคลับกอล์ฟไมค์ก็พูดกันเร่องเค้กแครอทบ้างอะไรบ้าง เราก็ยังงงๆไม่รู้มันเกี่ยวอะไรกะในเรื่อง 5555 แต่เนื่องจากเงินไม่มี (อีกแล้ว) 555 เลยอดชิมเค้กแครอทของแทนไทไปโดยปริยาย
T____T และหลังละครเวทีจบแล้วเสียดายมากที่ไม่ได้ซื้อ 555555555
 
พอถึงเวลาเค้าก็ประกาศบอกให้คนเข้าไปนั่งรอข้างในได้แล้ว เราเลยเดินเข้าไปข้างในกัน
ก่อนเข้าเค้าก็แจกสูจิบัตรมาเล่มนึง เราก็เข้าไปนั่งข้างใน
วิวจากตรงที่นั่งตอนแรกมันไม่เห็นเวทีตรงส่วนข้างหน้าเลย ตอนแรกมายกับเพื่อนก็คิดว่า เห้ย มองไม่เห็นเวทีเลยอะ ทำไมเวทีเล็กจัง แล้วเำพิ่งจะมาตรัสรู้ที่หลังว่าเค้าเอาฉากกั้นเวทีด้านในไว้อยู่ 55555 (ไอ้พวกดูละครเวทีครั้งแรก ก็เบลออย่างนี้แหละ 555555555)
เราก็นั่งรอนั่งคุยกันไป มองไปแถวข้างหน้าเราเป็น คู่ชายหญิงคู่หนึ่ง ซึ่งผู้ชายตัวสูงมากกก แล้วนั่งอยู่ข้างหน้าเราซึ่งเตี้ยมากกก ตอนแรกเราก็คิดว่า เออ คงไม่บังอะไรมากหรอกมั้ง
 
นั่งคุยไปซักพัก ละครเวทีก็เริ่ม
 
ก่อนอื่นก็ยืนถวายเคารพกันตามระเบียบ
พอละครเวทีเริ่ม (เราตื่นเ้ต้นมากก จำได้เลย แบบบ ครั้งแรกที่มาดูละครเวที มันยิ่งใหญ่ขนาดนี้เลยหรอเนี่ย)
เปิดฉากมากับเพลงเอาอะไรมาแลกก็ไม่ยอม มีคนออกมาเยอะมาก ซักพักก็มีตั้มกับแทนไทออกมาร้อง
ตอนนี้แหละที่เริ่มออกอาการ หัวคนข้างหน้าบังงงงง เราต้องเอียงซ้ายเอียงขวา หามุมเพื่อมองตั้งกับแทนไทได้ถนัดๆ T____T  จนทนไม่ไหวเลย บอกเพื่อนว่า เราจะย้ายไปนั่งเก้าอี้ซ้ายมือนะ ตรงนั้นมันไม่มีคนนั่งแล้วก็ไม่มีคนบังข้างหน้าด้วย เลยได้มุมดีไปโดยปริยาย เอิ๊กๆ
ช่วงเพลงนั้นนักแสดงทุกคนเต้นได้เป็นระเบียบแล้วก็สวยมากๆ เป็นฉากเปิดที่อลังและสีสันสวยสุดๆ (เพราะชุดของทุกคนสีสันสดใสมากกก 5555555)
พอเพลงจบ ญัชชากับวิภาก็เดินเข้ามา ญัชชาก็ยื่นของขวัญให้แทนไท ก่อนจะพูดประมาณว่าขอบคุณคุณแม่เถอะ คุณแม่เป็นคนสั่งให้ฉันซื้อน่ะ แล้ววิภาขอตัวออกไปจากฉาก ให้แทนไทกับญิชชาอยู่กันสองคนในร้าน
แทนไทก็เอาเค้กแครอทมาให้ญัชชา ก่อนจะบอกสรรพคุณว่าทานแล้วมีประโยชน์เพราะมันมีเบต้าแคโรทีน (ตอนนี้ฮาาาา 555555)
ก่อนโจ้กับแตงโม (ใช่ชื่อนี้มั้ยเนี่ย 5555555) จะเดินเข้ามาแล้ววางแผนให้แทนไทพาโจ้ไปเข้าห้องน้ำ
ส่วนแตงก็ก็พาณัชชาออกจากร้าน ไปที่เทพีเสรีภาพ
ฉากนี้นสวยมากกกกกกก เทพีเสรีภาพ จะเป็นแค่ที่ปลายๆคบเพลิงโผล่ออกมา ส่วนด้านล่างก็จะปล่อยดรายไอซ์ทำเหมือนเป็นเมฆลอยอยู่ (มีหิมะตกลงมาด้วยนะ ตรงคนดูก็มี ><)
พอแตงโมไปก็เป็นกานต์ (พี่กอล์ฟฟฟฟฟฟฟ >__<) ที่รอณัชชาอยู่
ทั้งสองคนก็ร้องเพลงสัญญาต้องเป็นสัญญาคู่กัน
กานต์ก็บอกว่ากานต์มากับทัวร์แล้วก็จะมาอยู่กับณัชชาที่นี่ตลอดไป กานต์โยนพาสปอร์ตทิ้ง ตัดสินใจมาเป็นโรบินฮู้ดที่นี่
แล้วกานต์ก็เอาต้นสนเล็กๆให้ณัชชาแล้วก็บอกว่าเหมือนเป็นความรักของกานต์ที่มีให้ณัชชาตลอดไป (ถ้าจำไม่ผิด 555555) ณัชชาก็บอกว่าไม่มีอะไรจะให้ เลยเอาสร้อยเข็มทิศที่ณัชชาใส่มาให้กานต์แล้วก็บอกว่าเป็นสร้อยเข็มทิศที่ณัชชารักมา เพราะเป็นสร้อยที่นำทางชีวิตณัชชาไปในทางที่ถูก
ซักพักก็ถึงเวลาแยกกัน
ณัชชาก็กลับมาบ้าน ร้องเพลง คนที่รู้ใจ แล้วก็เล่นกับต้นสนไปด้วย
วิภาเข้ามาในห้อง แล้วเห็นต้นสน ก็ถามว่าเอามาจากไหน พอวิภาอ่านการ์ดที่กานต์แนบมาต้นสน
ก็ถามณัชชาจนรู้ว่ากานต์มาเป็นโรบินฮู้ดอยู่ที่อเมริกา (หลังจากนี้จำไม่ได้ว่าคุยอะไรกัน แงงง ความจำสั้นแล้วเรา T T)
หลังจากนั้นณัชชาไปหากานต์ที่ที่ทำงาน กานต์เป็นพนักงานเล็กๆอยู่ในกองถ่าย เก็บสายไฟ เก็บของอะไรประมาณนี้ ณัชชาออกไปซื้อกาแฟมาให้กานต์
กานต์เก็บสายไฟไปเรื่อยๆแล้วดันลื่นล้ม ทำให้ไปดับ ป้าย(หรือไฟก็ไม่รู้ 555)ที่ร้านกาแฟที่ณัชชาไปซื้อก็หล่นลงมาทับณัชชา
 
ตัดไปเป็นตอนที่ณัชชาเข้าโรงพยาบาล อาการหนัก วิภานั่งเฝ้าณัชชาอยู่
กานต์บอกกับวิภาว่า กานต์จะขายทรัพย์สมบัติทุกอย่าง จะขายกล้อง(ที่เป็นสมบัติชิ้นเดียวของเค้า) แล้วเอาเงินมารักษาณิชชา เพราะที่ณัชชาเป็นแบบนี้เพราะความผิดของกานต์เอง
วิภาบอกว่ากานต์ไม่จำเป็นต้องทำอย่างนั้น แค่กานต์ออกไปจากชีวิตของณัชชา ให้ณัชชาได้เจอคนดีๆที่ดูแลเค้าได้
วิภากับกานต์ก็ร้องเพลงอีกหน่อยเธอคงเข้าใจ (จะบอกว่าตอนนี้สุดยอดมากๆๆ เสียงของทั้งสองคนดีมากๆ แล้วก็เนื้อเพลงท่อนที่ให้แต่ละคนร้องก็สื่อถึงอารมณ์ของแต่ละคนได้อย่างนี้ เข้ากับสถานการณ์ของทั้งคู่ ต้องปรบมือตรงนี้ดังๆๆเลย)
กานต์ตัดสินใจเดินออกไปจากชีวิตณัชชา
ตัดมาเป็นฉากแทนไทกับตั้มอยู่ในร้านอาหาร ร้องเพลงรับปาก ประมาณว่าแทนไทเป็นห่วงณัชชาไม่อยากให้ณัชชาเป็นอะไร แล้วก็สัญญาว่าจะดูแลณัชชา ณัชชาต้องไม่เป็นอะไร
กานต์เดินเข้ามาฝากจดหมายไว้กับแทนไท บอกว่าเป็นเพื่อนณัชชา ขอให้ส่งจดหมายฉบับนี้ให้ถึงมือของณัชชา แทนไทรับปาก
หลายเดือนต่อมา ณัชชาหายเกือบเป็นปกติ กานต์ก็หายไปจากชีวิตณัชชาด้วย
ตัดมาเป็นฉากในร้านอาหาร ตั้มกับเพื่อนๆพนักงานร้องเพลงรักแท้ยังไง แล้วก้พูดถึงความรักในแบบต่างๆ
ณัชชาเดินมากับแทนไท แทนไทนึกขึ้นได้บอกณัชชาว่า
เพื่อนของณัชชาที่ชื่อคุณกานต์เค้าฝากจดหมายไว้ให้ณัชชา ณัชชาถามว่าแล้วทำไมคุณไม่รีบให้ฉัน แทนไทบอกว่า ผมมัวแต่ดูแลคุณณัชชาเลยลืม
ณัชชาอ่านจดหมายฉบับนั้น แล้วไปหาโจ้กับแตงโม ถามว่ากานต์อยู่ที่ไหน
โจ้กับแตงโมบอกว่ากานต์อยู่วิชิงตันดีซี
ณัชชาตัดสินใจไปหากานต์ที่วอชิงตันดีซี
ตัดมาที่ฉากในวอชิงตันดีซี (ชอบฉากนี้มากๆอีกฉากเลย ทำได้สวย เศร้า น่ากลัวไปได้ในเวลาเดียวกัน สวยจริงๆ ชอบมากกกกกก)
ณัชชากับกานต์เดินสวนกันไปมา กานต์เดินมารอณัชชาแต่เจอตำรวจขอดูพาสพอร์ต (ที่กานต์โยนทิ้งไปล้ว) กานต์เตรียมวิ่งหนี แต่โดนตำรวจอีกคนมาล็อคตัวไป
ณัชชาเดินมารอกานต์ ไม่เห็นกานต์มาซักที  ณัชชาร้องเพลงฝังไว้ในผินดิน (พี่พัดสุดยอดอีกแล้วว เสียงคนนี้ไม่ทำให้ผิดหวังจริงๆ )
ณัชชาโดนโจรวิ่งราวกระเป๋าไป แต่โชคดีที่แทนไทเดินมาเจอพอดีเลยช่วยไว้ได้ทัน
ตัดมาเป็นฉากกานต์อยู่ในคุก (ตรงนี้เล่นเอฟเฟกต์แบบฉายไฟลงจากข้างบน น่าจะเป็นหน้าต่างหรืออะไรที่เป็นลายๆเหมือนลูกกรง) กานต์ร้องเพลง มีแต่คิดถึง (ได้ข่าวว่าฉากนี้กานต์ต้องร้องไห้ด้วย แต่เรานั่งไกลมองไม่เห็นน้ำตาคุณกานต์ 55555 อีกเรื่องคือพี่กอล์ฟร้องเพลงนี้ได้เพราะมากๆ เป็นมีแต่คิดถึงเวอร์ชั่นที่เศร้าที่สุดที่เคยได้ฟังมากเลย T T)
กานต์โดนจับกลับไปเมืองไทย และเริ่มอาชีพผู้กำกับ
ขณะกองถ่ายของกานต์กำลังถ่าย น้ำนางเอกหน้าใหม่กับพระเอกชื่อดังกำลังถ่ายทำ ในฉากที่ทั้งสองต้องทำแก่กอด แต่พระเอกกลับล่วงเกินน้ำ กานต์เลยเข้าไปปกป้องน้ำแล้วก็พูดประมาณว่าไม่อยากทำงานกับคนที่ไม่ให้เกียรติ์ผู้หญิงอย่างนี้หรอก
ผู้จัดการของพระัเอกชื่อดังเดินออกมา แล้วก็พูดประมาณว่าหนังกานต์ไม่มีทางดังได้หรอก (ถ้าจำไม่ผิด อีกแล้ว 555555) ก่อนจะเดินออกไป
น้ำเข้ามาขอโทษกานต์ กานต์ตอบว่าไม่เป็นไรผมทำงานกับคนแบบนี้ไม่ได้หรอก ก่อนจะสั่งเลิกกอง
น้ำร้องเพลง แพ้ใจ น้ำเริ่มหลงรักกานต์
ตัดมาเป็นฉากที่อเมิรกา วิภาปลอบณัชชาเรื่องกานต์ วิภาร้องเพลงอย่าไปเสียน้ำตา
แทนไทเข้าห้องมาบอกว่าเอาเค้กแครอทมาฝาก วิภาบอกว่าจะเอาไปเข้าตู้เย็น แล้วเดินออกไป
แทนไทเข้ามาคุยกับณัชชา พยายามทำท่าทางให้ณัชชาหยุดร้องไห้ ทั้งทำท่าตลกๆ ทั้งเต้นเพลงไก่ย่าง จนณัชชาหัวเราะออกมา แล้วแทนไทก็ขอณัชชาแต่งงาน ทั้งสองคนร้องเพลงอาจจะเป็นคนนี้
ณัชชาตอบตกลงแต่งงานกับแทนไท ทั้งๆที่เธอยังไม่ลืมกานต์..
ในวันแต่งงานของณัชชา ณัชชาแต่งงานทั้งๆที่ยังรู้สึกรักกานต์อยู่ ในขณะที่กานต์ก็ยังไม่ลืมณัชชาเหมือนกัน
ณัชชากับกานต์ร้องเ้พลงรักเธอเสมอ
ตัดมาเป็นฉากรถยนต์บังคับ แทนไทเล่นรถบัคับอยู่ในห้องแล้วเผลอไปทำต้นสนที่กานต์ในณัชชาล้ม (ตอนนี้ต้นสนโตแล้วแล้วเป็นต้นใหญ่เลย) ณัชชาเดินเข้ามาเห็นแล้วโมโหใส่แทนไท แทนไทขอโทษณัชชา
ณัชชาเดินเข้าไปดูต้นสน วิภาเดินเข้ามาบอกกับณัชชาว่าไม่ควรทำแบบนั้นกับแทนไท เพราะแทนไทเค้าเสียใจมาก วิภากับแทนไทร้องเพลงก้องหินกับนาฬิกา
ณัชชาเข้าไปขอโทษแทนไท แทนไทบอกว่าไม่เป็นไร ผมผิดเองที่ซุ่มซ่าม ทั้งๆที่ต้นสนต้นนั้นเป็นต้นสนที่ณัชชารักมาก แล้วแทนไทก็จะไม่ทำแบบนั้นอีก
ตัดมาที่เมืองไทย กานต์ทำหนังแอกชั่นเรื่องแรกแล้วเจ๊ง เลยเดินสบประมาทมาว่าทำหนังเรื่องไหนก็ไม่มีวันดังหรอก กานต์เสียใจ น้ำเข้ามาปลอบกานต์ น้ำร้องเพลงก้อนหินก้อนนั้น น้ำบอกว่ากานต์ควรจะทำหนังรักมากกว่า เพราะกานต์เป็นคนโรแมนติก กานต์ขอบคุณน้ำที่ให้กำลังใจกานต์
ตัดมาที่อเมริกา ณัชชาตัดสินใจจะกลับเมืองไทยไปหากานต์ เพื่อถามว่าทำไมกานต์ถึงต้องทิ้งเธอไป ทั้งๆที่เธอไม่เคยลืมกานต์เลย ณัชชาร้องเพลงรักเธอเสมอ-อดใจไม่ไหว (จะบอกว่าขนลุกมากกก พี่พัดเสียงดีมากกก ฟังแล้วตัวชา ขนลุกเลย สุดยอดมากๆคนนี้)
 
*จบองก์1*
 
เดี๋ยวมาต่อองก์สอง
รู้ว่าเขียนไปก็คงไม่มีใครอ่านหรอก 555 เพราะยาวมากกกกกก
แต่ที่อยากเขียนเพราะอยากเก็บไว้อ่าน เผื่อนานๆไปลืมว่าเราไปดูมาเป็นยังไงจะได้กลัับมาอ่านที่นี่ และก็จะได้จำความรู้สึกตอนที่ำไปดูได้ เพราะบอกได้เลยว่าสุดยอด เป็นการดูละครเวทีครั้งแรกที่ประทับใจมากกกกกกกกก
 
 
AYO ทุกคนนนนนนนนนนนนนนนน
หายไปนานมากๆๆ สารภาพเลยเกือบลืมว่ามีบล็อกนี้อยู่ แง๊ 
ที่ลืมไม่ใช่อะไร เพราะงานยุ่งมากๆ ตอนนี้มายมอห้าแล้ว
แล้วแบบทั้งงาน สอบย่อย สอบกลางภาค กิจกรรม เหมือนทุกๆอย่างมันรุมอยู่ในตอนนี้หมดง่ะ
สุดท้ายเลยกลายเป็นคนไม่มีเวลาไปแล้วววว 55555555
ตอนนี้สอบกลางภาคเสร็จได้หยุด 4 วัน เหมือนสวรรค์ เพราะมันจะเป็นสี่วันที่เราว่างจริงๆว่างงงงงง
จนวันอังคารคงต้องออกไปรบกับเลขวิทย์อังกฤษและกิจกรรมกีฬาสีทั้งหลายต่อ เหนื่อยจริงจัง Foot in mouth
 
สำหรับข่าวของกอล์ฟไมค์แน่นอนเราติดตามอยู่ตลอดอยู่แล้ว
ประมาณว่าเปิดหน้าเฟสบุ๊คมามันก็มีแต่แฟนคลับกอล์ฟไมค์แฟนเพจกอล์ฟไมค์หลบไปไหนไม่ได้ อัพเดทตลอดเวลา 5555555555
ตอนนี้สองหนุ่มเราก็งานเยอะงานรุมเร้าเช่นเคย
แต่! ทำไมวันหยุดไม่มีงานที่เราตามได้เลยล่ะ แงงงง อะไรกันคุณพิชญะคุณพิรัชต์
อยากเจอสุดๆ โดนเฉพาะคุณพิชญะ ไม่ได้เจอมาตั้งแต่ต้นปีแล้วอ่าาาา คิดถึงงงงงงงงงง
 
อ้อออ  ยังไม่ได้เล่าเรื่องที่ไปเจอไมค์มาเลยใช่ป้ะ
มันนานแล้วแหละหลายเดือน แต่รู้สึุกเป็นปลื้มเพราะนานๆทีไมค์จะมามีงานแถวบ้านอะนะ
เสียดายถ้าเป็นสมัยยังเป็นดูโอก็คงจะได้เจอกันทั้งคู่อะ นี่มาเดี่ยวเจอคนเดียวแงงงง 
ตอนนั้นถ้าจำไม่ผิดน่าจะประมาณปลายพ.ค.มั้ง งานที่เดอะมอลล์บางกะปิ มีดาราไปเยอะมากกก
แล้วไมคเราปิดท้ายงานพอดีไง ตอนแรกนึกว่าแบบเห้ยถ้าไมค์มาตอนที่เดินแฟชั่นคงจะไม่มีโอกาสได้ดูเต็มๆแล้วแหละเพราะคนเยอะมากกก
แต่โชคยังเข้าข้างเพราะไมค์มาร้องตอนปิดงานเป็นมินิคอนเสิร์ต 
ไม่อยากจะบอกว่ามายด์ได้นั่งฟ้อนโรล กรี๊ดดด 555555555 จริงไมันก็ฟ้อนโรลกันหลายคนแหละ แต่ก็ฟ้อยโรลอะ ปลื้มมมมม  เห็นไมค์แบบชัดมากๆๆ ชัดจริงๆๆๆ 
แล้วก็ร้องเพลงประมาณ 5 เพลงได้ คนดูนี่ยังตรึมอะ ตรงเดอะมอลล์มันจะมีสะพานข้ามฝั่งช้ะ แล้วก็มันจะอยู่ตรงิกับเวทีวันนั้นพอดี มองขึ้นไปนี่ โหหหห คนดูเยอะมากกก ทั้งต้องฟุตบาตก็มี  แสดงว่าความนิยมไมค์ยังไ่ด้อยู่เนอะ Cool 
วันนั้นไมค์น่ารักมากก พูดเยอะ มีเซอร์วิสแฟนข้างหน้า (คือเวทีมันมีสองฝั่งแต่ฝั่งเราจะติดกับพวกทีมงานอะไรอย่างเงี้ย แล้วเค้าก็มานั่งข้างหน้าได้ แทนที่จะเป็นฟ้อนโรลแล้วเลยกลายเป็นเซกเคนฟ้อนโรลไปเลยปต่ก็โอนะยังเห็นชัดอยู่)  แต่ตอนร้องเพลงขอเพียงใจเรามีกันเหมือนไมค์ไม่ได้ร้องเลยอะ คือให้แฟนคลับช่วยร้องไปเกือบทั้งเพลง จริๆงเพลงนี้เป็นเพลงที่ดีนะ คือเพลงภาษาไทย เพลงช้า และเพราะ โชว์เสียง ถ้าไมค์ได้ร้องเต็มๆวันนั้นคือว่าจะมีคนชอบไมค์เพิ่มอีกเยอะเลย เพราะว่าไทยมุงตรงวนั้นเยอะเหทือนกันนะ แล้วบางคนที่ไม่ใช่แฟนคลับอะ ก็มาดูกันเยอะ ถ้าไมค์ร้องเพลงหรือโชว์ความสามารถที่ตัวเองมีมากกว่านีร้อีกนิดก็คงดี
ก็เป็นคอมเม้นอะไรเล็กๆน้อยๆเนอะ เพราะอยากจะให้แฟนคลับไมค์เพิ่มขึ้นจริงๆแหละ :P
เมื่อวานนั่งดูซีดีคอนแรกของกอล์ฟมไค์ยังคิดถึงสมัยนั้นอยู่เลย
แฟนคลับเยอะมากๆ กรี๊ดกันสุดๆ แต่ตอนนี้เห้ออ  หายออกนอกประเทศไปหมดแล้ว
จริงๆก็ไม่ได้ผิดที่แฟนคลับหรอก อยู่ที่วงการเพลงไทยบ้านเราด้วยแหละ รัฐบาลไม่ได้สนับสนุนเหมือนเค้า เราก็ไม่กล้าทำอะไรใหญ่ๆห่วงกลัวไม่ได้กำไร กลัวขาดทุน สุดท้ายไม่มีอะไรที่จะพัฒนา เห้ออออ..
ขอแค่มีคนสนับสนุนแค่เรากล้าำทำอะไรใหญ่ๆ เปลี่ยนแปลงตัวเอง มันก็ดีขึ้นแล้ว
แต่ดูดิขนาดเพลงใหม่ของกอล์ฟไมค์ 
ทั้งคู่พยายามทำแบบเต็มที่ ทำอะไรที่แปลกใหม่ให้วงการเพลงบ้านเรา มีไลน์เต้นใหม่ๆ แข็งแรงดูเป็นสากล
แล้วสุดท้ายเป็นไง โดนแกรมมี่ปล่อยเกาะอีกและ ไม่โปรโมตไหนเลย โปรโมตน้อยมาก 
จะเห็นวิทยุเปิดเพลงทีเป็นชาติ คือก็ไม่ไหวนะ ลงทุนไปได้ขนาดนี้ แทนที่จะโปรโมตอีกหน่อย กลับทิ้งๆขว้างๆอย่างนี้
ศิลปินต้องมาโปรโมทกันเอง พยายามกันเอง ล้มเอง ลุกเอง ทำใหม่เอง พยายามใหม่เอง
ยิ่งพูดยิ่งเพลียอะ มันอะไรกันนี้วงการเพลงบ้านเรา Foot in mouth
 
เดี๋ยวนี้คนฟังเพลง ถ้าอยากฟังอะไรคุณภาพๆก็คงต้องมาหาฟังกันเอาเองแล้วมั้ง
ไม่งั้นก็คงได้ฟังแต่เพลงเด็กๆ ด๊องแด๊งๆ เพลงตลาด เหมือนที่แกรมมี่เค้าโปรโมตอยู่ไงล่ะ ดีเนอะ
 
 
พอๆบ่นมากๆแล้ว เดี๋ยวจะไม่อยากอ่านกัน (หรือว่าไม่อยากอ่านกันตั้งแต่ต้นแล้ว ? 55555555)
 
ล่าสุดๆ ก็ไม่ล่ามากนะ คือกอล์ฟไมค์ไปออกรายการราตรีสโมสรกันมาค่ะ
อ่านไม่ผิด
ย้อนกลับไปอ่านอีกรอบก็ได้
'กอล์ฟไมค์'ค่ะ!
55555555 คือออกทั้งคู่นั่นแหละะะะ
คิดถึงเนอะะะ
เดี๋ยวแปะคลิปให้ดู แล้วจขะเห็นว่าความเป็นพี่น้องของสองคนนี้ยังไม่เปลี่ยนไปซะหน่อย
ยังพูดเล่นล้อกันเหมือนเดิม 
คิดถึงบรรยากาศอย่างนี้จัง อยากให้กลับมาไวๆ :-)
 
ไปและ อัพแค่นี้แหละ :-)

edit***

ทำไมอัพคลิปไม่ได้อะ ไม่ได้เล่นนานแล้วลิม ไม่ไหวเลยยย T____T เอาลิ้งไปแทนนะ ไม่มีเวลาแล้ว ต้องไปและ

Part1 :: http://www.youtube.com/watch?v=SYNBgwCo1Os&feature=related

Part2 :: http://www.youtube.com/watch?v=JTkVL6_EpRU&feature=related


edit @ 15 Jul 2011 10:30:39 by MELONmelon